Eski kültür bakanı Avni Akyol şöyle diyor; Gençler yüzünden dünya batmamış ve kıyamet kopmamıştır. Öyle ise gençlere niçin böyle bakılmıştır ve hala bakılmaktadır.?
Çünkü yetişkinler dünyayı hep kendi gençliklerinde olduğu gibi görmek istemişlerdir, o dönemleri aramışlar da onun için ….
‘Bu günün gençleri dünün gençleri değil, Bu gençler kapalı toplumların, ülkelerin, devletlerin gençleri gibi sınırlı ve yetersiz imkanlara, kaynaklara sahip değiller. Kısıtlı, yetersiz sayıda kaynaklara dayalı, okuma ağırlıklı bir yetişme, gelişme, büyüme ve öğrenme ortamı ve çerçevesi içinde yaşamıyorlar. Günümüzün gençleri yetişkinlere göre çok şeyi biliyorlar. Çok geziyorlar, çok görüyorlar, çok yaşıyorlar.Her yeniyi Ya da en yeniyi kitle haberleşme araçlarının akılmaz çarpıcı ve şaşırtıcı teknikleri sayesinde çok kısa zamanda öğreniyorlar.
Çağ akıl almaz bir hızla değişiyor. Bir ata sözü vadır: ” Ben babamdan ileride, doğan çocuğumdan gerideyim.”
Gençlik demek süreç, gelişim, yenilik demektir. Dünün gençleri orta çağın karanlığını yenip aydınlanma çağını getirdiler. Kültürü gün yüzüne çıkardılar. Ulusal kültürü irdelediler ve evrensel kültüre doğru yol aldılar.Bilim ve özgürlüğü yaşama geçirdiler. Gençlik demek aykırılık demektir.Aykırılık seçenekleriyle ortaya konursa gelişmektir..
Dünyada olup biten olumsuzluklardan ekolojik dengenin bozulmasından doğal yaşamın kökünü kurutanların için de bugünün gençleri yoktur savaşları çıkarnlar koca koca adamlar gençleri hertürlü kötülüğe sürükleyen de koca adamlar savaşları çıkaranlar koca koca adamlar, ölenler ise gençlerdir.
Büyüklerin gençlik heyecanları unutucakları kadar geride çok gerilerde kaldığı için gençlerin heyecanlarını aşırı bularak kınarlar.
gençlik teknolojinin götürdüğü yere gidiyor…